Castlefest 2011

IMG_0428-1
Zaterdag zijn we naar Castlefest geweest in de tuin van het Kasteel Keukenhof. De AVLS was er met een prachtige stand. Marianne en ik dachten dat er zo’n honderd man zouden komen, misschien wat meer, maar daar hadden we ons enorm in vergist. Wat een gezellige drukte en wat een fijne sfeer. We hebben genoten. Het was lekker druk bij de AVLS stand en er werd veel informatie gegeven over het ras. Een paar oude bekenden van de NVSWH kwamen nog even een praatje maken. Dank aan alle leden die er zoveel werk in hebben gestoken. Jongens, het was super!

Markt
IMG_0409-1

IMG_0401-1

Exotisch bezoek

DSC_4261
De multiculturele samenleving rukt ook op in de sloot achter ons huis. De meerkoetjes waren geheel ontdaan toen ze deze, inderdaad niet erg autochtone schildpad, ontdekten. Zijn er wel inheemse schildpadden, trouwens? Dit is een geelkopschildpad. Dat kon ik zelf ook nog wel bedenken, maar niet dat het een Emydura Tanybaraga is. Internet brengt ook hier uitkomst. Het beestje deed niets anders dan lekker zonnen op de oeverbegroeiing aan de overkant, maar de meerkoetjes verdwenen om niet meer terug te komen. Hebben we ook vissen in de sloot, vroegen we ons af toen we hier introkken? Jazeker, en niet van die hele kleintjes! Tientallen bij elkaar. En dit is nog lang niet de grootste. Kleine visjes zwemmen ook in grote aantallen rond. Ik zag laatst zelfs een snoek! Minstens 70 centimeter roerloos tussen de onderwaterplanten! Reden waarom de meerkoetfamilie van 6 naar 1 kuiken is gedecimeerd? DSC_4265

Jubileumpje

Het is vandaag precies 10 jaar geleden dat we naar Frankrijk vertrokken. Huis in Hilversum verkocht, zaak opgedoekt, Marianne had haar baan bij de NOS opgezegd, groot feest gegeven, onze spullen in de opslag en toen… met ons aanhangwagentje en het meest noodzakelijke erin naar Frankrijk. Ik zal het moment nooit vergeten toen we Hilversum uitreden. Met de honden achterin de auto het avontuur tegemoet. Het was een heel speciale ervaring en wat hebben we veel avonturen beleefd. Frankrijk 1
We zijn hier voor het eerst neergestreken. Een mobiel home aan de rand van een meertje. Dat was geen straf, zeker niet voor de honden die daar alle vrijheid hadden, maar voor de lange duur was het toch niet echt comfortabel. Toen na een jaar bleek dat we geen geschikt huis konden vinden, en verkopers of makelaars vaak hun afspraken niet nakwamen, hebben we besloten dan maar zelf een huis te bouwen. Frankrijk 004

Dan leer je Frankrijk ineens heel anders en een stuk beter kennen dan alleen maar van de camping, de bakker en de supermarkt. Landaankoop, naar het kadaster, naar de notaris, overleg met de gemeente (dus de burgemeester), gemeentelijke en departementale bouwvergunningen, de waterdruk in de waterleiding bleek een probleem op het plateau, er moest een speciaal pompstation gebouwd worden, wie ging dat betalen (wij niet!), electriciteit was er nog niet, telefoon uiteraard ook niet, overleg met de aannemer, bouwtekeningen aanpassen, etc. etc. Uiteindelijk, naar heel veel overleg en officixeble papieren met indrukwekkende stempels en handtekeningen was alles rond en konden we eindelijk beginnen.

Het huis was ruim een jaar later klaar. Wat ons nog het meeste zweetdruppels heeft gekost, was de aanleg van het zwembad. Wat was ik trots op Marianne die dag in dag uit samen met mij bezig was om het zwembad van mozaxefek tegels te voorzien. Die tegels hadden we de winter daarvoor met de hand gemaakt. Frankrijk 3

Het was een enorme klus en soms moesten we elkaar echt motiveren om door te gaan. Het eindresultaat was prachtig, al zeg ik het zelf. En toen konden we naar hartelust plonzen. Lieve vrienden en familie kwamen over uit het natte en koude Nederland en genoten met ons volop van het fantastische uitzicht op de zonovergoten heuvels en natuurlijk van het heerlijke zwembad. (die foto’s houden we uiteraard privĂ©) En toch… nu we terug zijn, hebben we nog geen dag spijt gehad. Zelfs niet met al die regen de laatste tijd. We zijn veel meer familiemensen dan we ooit hadden gedacht. Maar dit avontuur hadden we voor geen goud willen missen. Frankrijk 5

Onze vrije wil

IMG_0386 (2)Gisteravond was Dick Swaab in VPRO’s Zomergasten. Het moet ergens in 1978 zijn geweest dat Dick, net begonnen als directeur van het Herseninstituut, blikken films meebracht die ik voor hem zou monteren. Door de professionele filmfaciliteiten was hij bij de Medische Faculteit in Rotterdam terechtgekomen, waar ik net was begonnen als productieleider. Swaab wilde het eindresultaat van de film op een congres vertonen. We hebben een paar dagen in de montagekamer met elkaar doorgebracht. Een heel aardige man, rustig, onverstoorbaar en doelgericht.

De film ging over de ongelooflijke capaciteit van zenuwcellen om naar elkaar toe te groeien en verbindingen te maken. Dat proces had hij gefilmd. Fascinerend! We zijn nu 33 jaar verder. De absolute bestseller vorig jaar was het boek van Swaab ‘Wij zijn ons brein.’ Iedereen (dus ieders ‘brein’ in Swaabs terminologie) crexebert zijn eigen waarheid. En zelfs: we denken over een vrije wil te beschikken, maar dat is een illusie. Ons brein beschikt over ons. Dus: wij zijn ons brein. Iets om heel lang over na te denken, lijkt mij.

Lica’s HD onderzoek

IMG_0374
We waren ruim op tijd en dus kon Lica uitgebreid bij aankomst alle behandelkamers in de dierenkliniek Sleeuwijk inspecteren. Ze keurde het goed en ging met een zucht onder de bank in de wachtruimte liggen. Naast ons hijgde, snurkte en piepte een Engelse Bulldog in allerhoogste ademnood. We zagen het met enige verbijstering aan. Dr. Strikkers riep Lica’ s naam en als een mak schaap ging ze met ons mee naar de behandelkamer. De assistente doofde het licht en zonder dat Lica protesteerde legden we haar voorzichtig op haar rug in de bekende houten bak. We moesten haar nog een beetje naar beneden schuiven voor de juiste positie. De arts maakte 2 rxf6ntgenfoto’s, xe9xe9n extra voor de zekerheid. Lica gaf geen kik. Wat waren we trots op onze dame. Alles verliep heel rustig en zonder enige stress.

Na afloop praatten we nog even na met dr. Strikkers. Hij vertelde dat hij nog nooit een Saarlooswolfhond onder narcose heeft moeten brengen voor een HD rxf6ntgenfoto. Ik vroeg hem hoe het kwam dat je nooit op een HD rapport “voldoende aansluiting” ziet staan, zelfs niet bij perfecte heupen.xa0 Voldoende aansluiting komt nooit voor, zei hij, omdat de hond in een onnatuurlijke houding in die houten bak ligt, waarbij de poten recht naar achteren (dus eigenlijk een beetje uit de kom) worden getrokken. Lica liep rustig met ons mee naar buiten. We gingen weer naar huis. Binnenkort de uitslag via de Raad van Beheer. IMG_0376

De vooruitgang

5sfkjvhrflif22
Big Brother rukt steeds verder op. Vrienden mailden ons enthousiast dat er nu ook streetview is in ons voormalige dorpje in Frankrijk. Ik vind eigenlijk nog steeds dat het geen goede ontwikkeling is, maar het is niet tegen te houden. Over 20 jaar heeft het begrip privacy een andere context gekregen. Ik moet soms nog denken aan die oude vrouw in het hotel. Ze begreep het niet. Als ze haar dorp wilde zien, hoefde ze alleen maar even naar buiten te lopen. Daar had ze Google niet voor nodig. In ieder geval kunnen we nu virtueel door ons dorpje crossen. Dat wil zeggen over de hoofdwegen. In de ene helft van het dorp is het herfst (bomen zonder bladeren, somber weer) in de andere helft is het volop zomer! Het dorpje is tegen een berg aan gebouwd, daar kan Big Brother gelukkig nog niet komen. De beelden roepen trouwens geen heimwee op. Wel mooie herinneringen. Langs ons huis op het plateau is Mr. Steetview niet geweest. Te ver uit de buurt, denk ik.

Manipuleren is ook een kunst

Hondenforum
De voorzitter van de AVLS deelde de leden op het forum van de AVLS mee dat de NVSWH voor de derde keer de afspraak had afgezegd omdat de Raad van Beheer te laat had aangegeven dat de nieuwe medewerker van de afdeling GGW bij het overleg aanwezig zou zijn. Men had zich daarom niet voldoende op het gesprek kunnen voorbereiden. Als het bestuur van de NVSWH haar leden een andere versie voorspiegelt, dan hoor ik dat graag.

Verder werd ik geciteerd in een reactie op 27 juli. Het zou gaan om een citaat van mij van 14 april 2011. Ik kon het niet vinden. Niemand kon het vinden, omdat ik op die datum geen onderwerp had geplaatst. Toch kwam de tekst me vaag bekend voor. Na enig zoekwerk stuitte ik op een artikel van 15 april 2007, ruim vier jaar geleden op hondenforum! Over zorgvuldigheid gesproken. Het artikel is in zijn geheel te lezen op dit topic op hondenforum.nl Het citaatxa0 is rommelig en incompleet. Bovendien wordt de context verzwegen. Dit truucje wordt wel vaker gebruikt om het eigen gelijk aan te tonen. Men plakt wat uit de context gehaalde citaatjes aan elkaar en klaar is Kees.

De feiten zijn als volgt. Omdat ik niet op hondenforum.nl kom, maar weet dat veel hondenliefhebbers daar met elkaar discussixebren, vroeg ik Bert Strijk (Idorh) of hij een petitie onder de aandacht wilde brengen. In dit stukje vroeg ik aandacht voor de Partij voor de Dieren. De Raad van Beheer is nu eindelijk bezig om, na jaren van dralen en dralen en onder druk van alle landelijke publiciteit, de gezondheidsproblemen met de rasvereniging Cavalier Spaniel King Charles op te lossen. Ik wil maar zeggen, ook in de Raad van Beheer is de wind (eindelijk) gedraaid. Maar het moet kennelijk allemaal onder grote druk.

Het feit dat ik blij ben dat de Raad van Beheer zich nu eindelijk ook gaat bemoeien met de toekomst van de Saarlooswolfhond, een feit dat niet onopgemerkt aan de Saarlooswolfhondenwereld – dus ook niet aan de NVSWH – voorbij zal gaan, wil niet zeggen dat ik geen kritiek heb op het functioneren van de Raad. Daarover later meer.

Op 27 oktober 2005 bood ik de Raad deze petitie aan – namens 207 ondertekenaars -xa0 met het verzoek een commissie in te stellen en de belangenbehartiging van het ras Saarlooswolfhond over te nemen van dexa0 Nederlandse Vereniging van Saarlooswolfhonden. Dit wordt nu jaren later aangewend om aan te tonen dat ik de NVSWH kapot wil maken. Dat is geenszins het geval. Een NVSWH met een megalomaan bestuur dat naar niemand wil luisteren, zal mij worst wezen. Het belang van de Saarlooswolfhond dient voorop te staan. Dat belang werd met voeten getreden omdat het bestuur van de NVSWH geen enkele daadkrachtxa0 toonde (daarin is overigens niets veranderd), vooral niet communiceerde met de leden en maar wat aanmodderde.

De Kynologen Vakbond Nederland ging later nog veel verder dan mijn petitie.xa0 De KVN wendde zich met het verzoek tot de Raad van Beheer om aan de NVSWH het lidmaatschap te ontnemen! Op basis van dit uitgebreide zwartboek waarin de praktijken van de NVSWH minutieus worden beschreven.

Zwartboek Ik heb de algemene ledenvergaderingen van de AVLS altijd bijgewoond. Exe9n keer is in de rondvraag de mogelijkheid tot samenwerling met de NVSWH (en overigens ook de Belgische rasvereniging) ter sprake gebracht. Maar van gehakketak is nooit sprake. De vergaderingen verlopen altijd uiterst correct en in een goede sfeer. Maar het is de vraag of een rasvereniging die met veel moeite 1 nest per jaar weet te fokken, nog wel serieus genomen moet worden in de kynologie.

Dat leden van de AVLS aan leden van de NVSWH smeken om hun hond te mogen gebuiken bij de fokkerij is een reden temeer om hondenshows te mijden als de pest. Ook dat is winst, lijkt me. Hoewel een inwilliging van een dergelijk verzoek meer dienstbaar zou zijn aan het belang van het ras dan de NVSWH tot nu toe tentoon heeft gespreid.

De door mij bedoelde geneticus is Dr. J. Windig, bioloog en onderzoeker genetica bij Wageningen UR Live Stock Research, die in een openbare – dus ook voor NVSWH leden toegankelijke – lezing aangaf dat er nu snel gehandeld moet worden met betrekking tot de fokkerij van de Saarlooswolfhond om niet in het onheilspellende draaikolkscenario terecht te komen. In het volgende clubblad van de AVLS staat een uitgebreid verslag van die lezing.

Dr. Windig, die ook aanwezig was op het overleg tussen de Raad van Beheer en de AVLS, inderdaad dat overleg waar de NVSWH niet kwam opdagen, is gaarne bereid een dergelijke lezing voor NVSWH leden te houden. Ook Dr. Ir. K. Oldenbroek, hoofd van de Animal Sciences Group (ASG) van Wageningen wil dit graag doen. Dr. M. Stoop heeft reeds aan het NVSWH bestuur aangeboden een lezing te houden, maar hier is door het bestuur niet op ingegaan. Wellicht staat haar lidmaatschap van de AVLS dit in de weg. Overigens heb ik nooit, toen ik nog lid was van de NVSWH, een lezing van een deskundige mee mogen maken. Dat de genoemde wetenschappers niet benaderd worden door de NVSWH is dus niet zo verwonderlijk.

Tot slot. Het voorzittersechtpaar. Ook dat zou onjuist zijn van mijn kant. Leest u even mee? We hebben er wel hartelijk om gelachen. Voorzittersechtpaar

 

Inzicht

Handen
Het zal nog wel even duren voordat dit plaatje werkelijkheid wordt. Het overleg van de Raad van Beheer met de AVLS en de NVSWH over de toekomst van de Saarlooswolfhond heeft niet plaatsgevonden. Dat wil zeggen: niet met de NVSWH, die voor de 3e keer afzegde. De Raad sprak dus alleen met de AVLS.

Gesprek of niet, de enorme verwantschap tussen de honden geeft grote risico’s. Alleen als dat wordt opgelost heeft de Saarlooswolfhond een toekomst. De NVSWH ziet dat ook wel in, maarxa0 heeft zich ingegraven in de mantra van raszuiverheid en claimt het alleenrecht te hebben op de raszuivere Saarlooswolfhond. Voor het NVSWH bestuur is samenwerking met fokkers van Saarlooswolfhonden buiten de eigen club absoluut taboe. Toch is er de hoop dat met name hun fokkers en leden tot het inzicht zullen komen dat samenwerking noodzakelijk is. Zoals het nu gaat, loopt het op zijn eind.

De verschillen zijn echter groot. De AVLS werkt samen met het Van Haeringen Laboratorium, de Raad van Beheer, de Universiteit Wageningen, het Live Stock Research Centrum, Genetic Counselling Services, het Centrum Genetische Bronnen en de Stichting Zeldzame Huisdierrassen.

Het lijkt erop of de fokkers van de NVSWH nog steeds uitsluitend vertrouwen op de deskundigheid van ‘het voorzittersechtpaar‘ zoals zij zich merkwaardigerwijs laten noemen inxa0het boek dat de vereniging onlangs over het ras uitbracht. De geringste twijfel aan hun deskundigheid of hun enig juiste visie op de fokkerij wordt door de voorzitter en zijn vrouw als uiterst deloyaal ervaren. Het echtpaar houdt daarmee de leden van de NVSWH in een knellende wurggreep. En die houden hun mond in de wetenschap wat de sanctie is op het uiten van kritische geluiden.

De praktijk is echter dat de geboortecijfers zo dramatisch zijn teruggelopen dat de populatie in het onheilspellende ‘draaikolkscenario’ dreigt terecht te komen. Specialisten van de Universiteit Wageningen waarschuwen dat er nu snel gehandeld moet worden. Als hetxa0point of no return is gepasseeerd, is de Saarlooswolfhond van de NVSWH niet meer te redden. Het dogma van raszuiverheid is dan een achterhaalde discussie.

De vraag is tegelijkertijd of je redelijkerwijs van het ‘voorzittersechtpaar‘ kunt vragen om te erkennen dat hun manier van fokken op zijn eind loopt. Ze hebben zich jarenlang naar beste weten voor het ras ingezet. Maar loyaliteit aan een echtpaar is wat anders dan loyaliteit aan de Saarlooswolfhond. Alleen de leden van de NVSWH kunnen deze impasse doorbreken. Ik hoop dat ze zullen inzien dat samenwerking met fokkers buiten de eigen vereniging de enige uitweg is.

De fokkers van de NVSWH kunnen fokken met honden van de AVLS die op alles zijn getest en vrij zijn van de bekende erfelijke afwijkingen. Omgekeerd zijn fokkers van de AVLS huiverig om te fokken met honden van de NVSWH, om de gezondheidsproblemen van de NVSWH populatie niet binnen te halen. Het argument dat de NVSWH tot nu toe hanteert ‘bij ons komen deze afwijkingen niet voor, dus we hoeven er niet op te testen’ zal nergens weerklank vinden.

En het is trouwens nog maar de vraag of de Raad van Beheer met een simpel ‘nee, we doen niet mee’ genoegen zal nemen. Het gaat immers om een nationaal ras, waarbij de Raad ook een verantwoordelijkheid heeft! Het wordt in ieder geval een spannende tijd.xa0 Een gezonde Saarlooswolfhond met een fijn karakter.xa0 Dxe1xe1r zou de toekomst op gericht moeten zijn.Ttt

Afscheid van een unieke man

Johnny_Kraaykamp_sr foto: beeldengeluidwiki

Een unieke, onnavolgbare man. Groots als komiek en acteur, moeilijk als mens. Maar altijd… eerlijk en oprecht. Voor jezelf, voor je familie en voor je collega’s. Je ging door de diepste dalen en bereikte de hoogste toppen. Bedankt dat wij van jouw enorme talent mochten genieten. Dag John.

Puppengeluk

DSC_4247
Gisteren waren we op bezoek bijxa0kennel Bastaja van Francis om al het puppengeluk te bewonderen. De pupjes zijn al 5 weken en ze groeien als kool. Ook leuk om weer eens met Francis bij te praten, die al heel lang meeloopt in de Saarlooswolfhonden wereld. Ik kon maar 4 van de 5 puppy’s tegelijk op de foto krijgen, 1 pupje had niet zo’n honger, dus die kreeg met z’n sterallures een aparte behandeling! DSC_4198