Eigenlijk was ik net een seconde te laat, toen ik deze foto nam. Even daarvoor keken ze nog mooi samen in de lens, maar digitale camera’s moet je eerst aanzetten en ik ‘denk’ nog steeds analoog. Grrr. Nou ja. Ze hadden enorme lol samen aan de Zevenhuizerplas. En wij als baasjes ook. Mooi weer, lekker bijkletsen, een topdag! Gaia heeft Lica wat te vertellen zo te zien. Zullen we nog even spelen? Nou, dat was niet aan dovemansoren gezegd. Toch een leuk plaatje van twee prachtige dames. Niet dan?

Kusje

Of hij weg kon, die wrat. Het was zo’n vies ding. Ja, vertel ons wat, wij hebben er 6 weken tegenaan moeten kijken. Maar goed, even in de map met afbeeldingen gezocht naar wat leukere foto’s, en vooruit, deze dan? Tunka speelt op zijn oude dag hevig verliefd met een kleine, jonge dondersteen die Lica heet. Ze bijt hem speels waar ze maar kan (ze heeft nog melktandjes) en hij laat alles toe. Wat hebben ze een lol samen. En daarna likt hij haar en geeft hij haar zachte kusjes. Waarom kunnen we toch zoveel van ze leren!

kusje terug

wat een knoeperd

Ze had er maar een, maar dat was dan ook een enorme knoeperd. Onze lieftallige Lica veranderde in een echte wrattenkoningin. Zelf had ze er totaal geen last van. Alleen de druppels die Marianne elke dag in haar wangzak druppelde, vond ze vreselijk vies. Als ze het flesje zag, dook ze al onder de tafel.

dit is 'm

Deze week, na 6 weken wrat, belden we de dierenarts en mailden we de foto’s. Nee, weghalen kon niet, het zou een te grote wond worden met te veel bloedverlies. Gisteravond zagen we ineens verandering, het leek wel of de wrat door een onzichtbare hand naar beneden werd geduwd. En… vanochtend was hij ineens eraf. Geen druppel bloed te zien. De natuur is in staat om het zelf te regelen. Lica’s neusje moet nog wel genezen.

nog even genezen

Lica's heupen

Vandaag kwam de HD uitslag van Lica binnen.

Botafwijking: 0
Norbergwaarde: 38
Eindbeoordeling: HD A

En daar zijn we blij mee. Zoals dr. Strikkers al zei: perfecte heupen. En zo zien ze er op de foto uit. Dat ding rechts is de klemtang van de houten bak waar de honden op hun rug in moeten liggen.

Hij is er weer. Jaargang 5 nummer 3 met interessante artikelen en stukjes van leden. Bedankt Christiane voor deze prachtige foto voor de voorpagina en dank aan alle andere leden die hun persoonlijke verhalen van lief en leed met ons wilden delen.

clubblad van de AVLS

Zelfs onze Franse vrienden uit de Quercy klaagden over het weer. De tuinmeubelen zijn hier al in de uitverkoop, de zomer van 2011 zal als mislukt de boeken ingaan. Het is er dus niet zo vaak van gekomen, maar als we dan eens buiten aten, was er altijd wel een Saarlooswolfhondje in de buurt die in een onbewaakt ogenblik de resten van de barbecue wist te likken. Wel zo slim om even te wachten tot alles is afgekoeld en de baasjes druk in de weer zijn met glazen, bestek en borden naar de vaatwasser te brengen. De kust is veilig. Aanvallen maar! Komende winter nog maar eens goed kijken naar dit plaatje, dan valt het allemaal best wel mee (met die zomer, bedoel ik).